Pastoraal Woord
Overweging door kapelaan Mariusz Momot
“Nou ja, zo is het wel genoeg”
Deze woorden weerspiegelen het gevoel dat ons vergezelde bij de viering van Pasen. Net als een jaar geleden verlichtte het licht van de ochtend van de verrijzenis onze werkelijkheid met een sprankje hoop. Dit jaar heeft de crisis in het Midden-Oosten echter een schaduw geworpen over onze wereld. Het is pijnlijk dat juist in het deel van de wereld waar God mens is geworden, meer dan 2000 jaar later, Gods vrede in veel harten nog steeds geen plaats kan vinden. Gelukkig is er opnieuw hoop op een nieuwe toekomst! Deze hoop baseert zich niet op een of andere politieke leider, maar vindt haar bron in God zelf. Christus zelf is het die tegen zijn leerlingen zegt: “Vrede zij u!” En dit is nog maar het begin van de geestelijke gaven die Pasen ons brengt.
Een christen zoekt in het leven een ontmoeting met de Verrezen Christus, dezelfde die de harten van de leerlingen tot geloof en tot de daaruit voortvloeiende actie heeft bewogen. Een moment van stille meditatie, een viering met de gemeenschap, een lezing uit de Bijbel en noem maar op, opent ons op de Geest en zijn werking in de mens. De Heilige Geest, die op Pinksteren neerdaalde over de apostelen en de Kerk, en sindsdien jaar na jaar in ons de ervaring van het geloof in de opstanding vernieuwt, brengt ons tot een ommekeer in ons leven. Er ontstaan nieuwe mogelijkheden om betrokken te raken in deze dynamiek van leven volgens de Geest.
De opstanding van Jezus is een fundamenteel punt van ons christelijk, katholiek geloof. Het is echter nog maar het eerste van de drie feesten van de Heer die wij in de zeven weken na Pasen vieren. Voor de eerste christenen werden de vijftig dagen van Pasen tot en met Pinksteren als één geheel beschouwd. Met Pasen, Hemelvaart en Pinksteren onderstrepen wij het concrete karakter van het verlossingswerk van Christus voor ieder van ons. De opstanding en, veertig dagen later, de Hemelvaart zijn beelden om uit te drukken dat Jezus niet dood is, maar leeft. Dat is mooi, maar zonder het derde element, Pinksteren, hadden wij daar niet veel aan gehad.
De verrijzenis van Christus is geen gebeurtenis uit een ver verleden. Het is dé gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid, die ook voor ons tot op de dag van vandaag veel kracht geeft. De kracht van de opstanding komt naar ons toe door de gave van de Heilige Geest. De Geest is degene die ons in staat stelt om de kracht van God, zelfs achter moeilijke gebeurtenissen, te ontdekken. De neerdaling van de Heilige Geest betekent een nieuw begin: de geboorte van de Kerk. Zonder de gave van de Geest zouden de twaalf vissers uit Galilea niet in staat zijn geweest om de toenmalige beschaafde wereld de boodschap van het Evangelie te verkondigen.
Dat was op zichzelf een revolutionaire gedachte, want tot dan toe waren de vruchten van het geloof uitsluitend voor de Joden voorbehouden. Zij zijn het uitverkoren volk van God; aan hen deed God zijn beloften; tot hen spraken de oude profeten. En dan? Zonder de Geest zouden we op hetzelfde punt zijn blijven staan als het huidige jodendom. De Heilige Geest heeft de grenzen van het uitverkoren volk van God verbreed. Aan de gelovige rest van Israël werd een wilde twijg van de heidense volken geënt. Wij zijn hun nakomelingen en erfgenamen. Wij erven de boodschap van het Evangelie om die handen en voeten te geven in ons dagelijks leven.
Mogen wij, bezield door die Geest, het diepe inzicht verkrijgen in hoe God tot op de dag van vandaag met ons bezig is, om van ons geloofwaardige getuigen te maken, ondanks deze wereld die steeds dieper in onrust lijkt te zinken.
Zalig Pinksteren!
Kapelaan Mariusz Momot